De strenge winter van het afgelopen jaar zorgde voor een tweede derby tegen Rijmenam in amper 2 weken. De derby-sfeer zat er meteen goed in toen KVB (on)vriendelijk verzocht werd om NAAST het veld op te warmen, terwijl de blauwhemden van VCR zich wel aan het opwarmen waren op het veld. Een nieuwe invulling van het begrip gastvrijheid? Of was de reden dat de drie resterende grassprieten op het deel van het veld dat nog niet ingenomen werd door VCR recent geklasseerd werd als beschermd natuurgebied? Nog meer ellende viel over ons heen toen bleek dat onze rots in de branding Brent ziek uitviel en dat hij zelfs de opwarming niet kon afmaken.
KVB begon sterk aan de wedstrijd. Met een aantal mooie acties werd onmiddellijk voor dreiging gezorgd. Een bal van Karel spatte na een mooi één-tweetje stuk op de onderkant van de deklat. VCR zette tegenover het technisch vernuft van KVB voornamelijk krachtvoetbal. Dat dit soort van voetbal kan renderen bleek even later toen een VCR spelertje via bil en kin kon scoren. De buren uit Rijmenam stonden zowaar 1-0 voor.
KVB liet het niet aan zijn hart komen en bleef met verzorgd voetbal uitpakken. VCR kon moeilijk uit de ontknelling komen en KVB dwong zowaar een vijftal corners op een rij af. Eén van deze corners werd knap door Gianni met de kop binnengebuffeld. KVB kreeg nog een aantal mooie kansen, o.a een schitterende actie van Simon die net voorlangs ging en nog eens een bal tegen de paal. VCR weerde zich met hun middelen en duwde geleidelijk aan KVB letterlijk en figuurlijk achteruit. Hoewel niet veel gevaar werd gecreëerd door VCR, viel één van hun ballen wel goed. KVB stond opnieuw achter. 2-1 was meteen de russtand. Het hoera-sfeertje bij de Rijmenamse aanhang nam toe en de champagne werd alvast koud gezet.
Met een groot strijdershart begon KVB aan de tweede helft. Meteen werd duidelijk dat er een echte ploeg op het terrein stond. Het samenspel was van het niveau van een betere eerste klasser. Het gebundeld voetballend vermogen van KVB liet VCR diep terugplooien. Aanvankelijk werden de kansen nog gemist, maar VCR kon de druk niet blijven weerstaan. De doelpunten die zouden volgen waren één voor één pareltjes.
De gelijkmaker kwam nadat Maarten Kyle diep wegstuurde. Deze liep langs de doellijn op doel af en trof vanuit een onmogelijke hoek raak. De ploeg tankte hieruit zoveel zelfvertouwen dat de preminiemen van VCR gedegradeerd werden tot bevoorrecht toeschouwers. Een heerlijk driehoekje Karel - Maarten - Kyle werd door deze laatste opnieuw afgewerkt. KVB stond eindelijk, maar wel oververdiend, op voorsprong.
VCR deed zijn best, maar trachtte KVB vooral te imponeren met viriel spel en een fanatieke aanhang. Maarten, Karel, Kevin en Andres mochten dit ondervinden op het veld, onze trainer naast het veld.
De schaarse pogingen van VCR werden in de kiem gesmoord door een secure verdediging met een sterke Gianni op rechts en een onverwoestbare Andres op links centraal aangestuurd door Kevin. Een enkele keer kwam de bal toch in de buurt van Jorn, maar deze kwam dan zeer gevat uit zijn doel. Bij één van deze interventies trapte Jorn de bal snel tot bij Maarten. Deze nam de bal goed aan en stuurde Kyle met een gemeten voorzet de diepte in. Kyle bracht de bal voorbij de keeper, maar het was niet zeker dat de bal over de doellijn zou rollen. Mathias kwam in zevenmijls laarzen aangerend en trapte de bal over de lijn. De 2-4 tussenstand stond op het bord.
Eén-tweetje, driehoekjes, of vierkantjes het kon niet op tijdens de tweede helft. Paal en lat werden opnieuw een aantal keer gesolliciteerd. Uiteindelijk kon Karel zijn 10de verjaardag vieren met de twee laatste doelpunten van de voormiddag. Het eerste kwam tot stand na een driehoekje Maarten-Kyle-Karel en het tweede kwam er na een heerlijk één-tweetje met Mathias. Onze trainer Werner kreeg zowaar een kleurtje van dit schitterend schouwspel en het waren uiteindelijk de KVB-preminiemen die de kinder-champagne, ter gelegenheid van de verjaardag van Karel, in een overwinningsroes konden drinken.
Spelers: Andres, Gianni, Jorn, Karel, Kevin, Kyle, Maarten, Mathias en Simon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten